De Unie – opvang teruggang nabestaandenpensioen

    'De versobering van het pensioenakkoord 2015 heeft de meeste impact op het nabestaandenpensioen'   

 

 de-unie-helm 

 Lees snel verder in onze brochure.

De versobering van het pensioenakkoord 2015 heeft de meeste impact op het nabestaandenpensioen, ongeacht de hoogte van het inkomen. De hoogte van het nabestaandenpensioen is immers gekoppeld aan het ouderdomspensioen dat wordt opgebouwd. Voor sommige werknemers, daalt het nabestaandenpensioen van de ene op de andere dag met 30% tot 60%. Terwijl er wel een toezegging is gedaan door de werkgever.

‘Dat is een schrikbeeld van elke werkgever’.

‘In december 2014 was het nabestaandenpensioen van de werknemers nog prima geregeld, maar vanaf 1 januari 2015 niet meer. Als een medewerker op 1 februari door een auto wordt geschept, ontvangt de partner een veel lager pensioen dan verwacht.’

Een werkgever moet er natuurlijk niet aan denken dat hij deels verantwoordelijk wordt gehouden voor dit soort financiële drama’s. ‘Als werkgever wil hij dit risico afdekken. Van belang daarbij is dat alle werknemers worden geaccepteerd door de verzekeraar. Ook iemand met bijvoorbeeld overgewicht, hoge bloedruk etc.’

De focus heeft de laatste maanden wellicht vooral gelegen op de versobering van het ouderdomspensioen,  maar de acute zorg voor alle relaties van De Unie (werkgevers en werknemers) is zonder twijfel het nabestaandenpensioen. ‘Dat moet snel worden geregeld. De werknemers die het betreft, moeten zo spoedig mogelijk voldoende zijn verzekerd.’ Wij bemerken dat veel werkgevers zich niet volledig bewust zijn van het feit dat een daling van het ouderdomspensioen automatisch het gevolg heeft dat het nabestaandenpensioen dan ook versobert. Echter, de werkgever dient uitvoering te geven aan de arbeidsrechtelijke toezegging.

De Unie heeft samen met DÆMS Pensioenstrategen een ‘Unie(ke) oplossing’ bedacht voor dit financiële debacle wat als een “zwaard van Damocles” boven het hoofd van werkgevers hangt. Deze oplossing kost een werkgever veelal niets meer dan hij toch al gewend was te betalen voor z’n werknemers.